Psyche

De anorexiastem. Hoe leg je haar het zwijgen op?

Het was voor mij vreemd toen ik mij realiseerde dat het stemmetje in mijn hoofd dat mij van alles opdroeg en verbood, niet mijn eigen stem was. In de kliniek waar ik zat hadden zei de verpleging ook vaak: ‘Dat is de eetstoornis die praat’. Ik vond en vind het moeilijk om een onderscheid te maken tussen wat de eetstoornis me vertelt en wat ik zelf vind en wil. Soms denk ik oprecht dat ik aan het woord ben, en heel verstandige dingen zeg, maar dan wijst bijvoorbeeld een vriendin me erop dat het de eetstoornis is die aan het woord is.

Strenge stem

Ik: ‘Ik heb zo’n honger’.

AN: ‘Als je dat eet, moet je straks extra bewegen.’

Ik: ‘Ik ben zo moe.’

AN: ‘Waag het niet om stil te blijven zitten!’

Ik: ‘Ik wil gewoon kunnen eten.’

AN: ‘Als je dat allemaal opeet, ben je straks een vette koe.’

Herken je dit soort dialogen? Spelen of speelden ze ook een hoofdrol in jouw geest? Bij mij wel. Ik dacht echt dat ik het zelf was die aan het woord was, dat het een strenge kant van mij was. Maar, in werkelijkheid was het de anorexia, een zeer strenge en onrechtvaardige leermeesteres.

Gezond en ongezond deel

Het is bizar hoe je geest zich zo lijkt te kunnen splitsen in een gezond en een ongezond deel. En het is bizar hoe je went aan deze stem en je deze zo eigen maakt, dat het lijkt alsof je zelf aan het woord bent. In het begin kon ik nog tegensputteren of ergens onderuit komen, maar naarmate de anorexia meer en meer het roer overnam, kon ik niet meer om haar venijnige gefluister, bulderende stem of angstaanjagende geschreeuw heen. Ik móest doen wat ze me zei, want anders zou ik dik worden, zou ik de controle verliezen, zou ik minder waard zijn als mens. Het was, achteraf bezien, niet waar wat ze tegen me zei, maar ik geloofde het wel.

Luide stem

Wat anderen ook zeiden over hoe ik eruit zag of over hoe (slecht) het met me ging, de eetstoornisstem was altijd luider aanwezig. Ik geloofde haar, niet de ander. Ze was mijn strohalm. En ze had gelijk over hoe ik eruit zag en over hoe lui ik was en hoe onbeduidend. Dacht ik. Bij mij is deze stem nog steeds aanwezig, maar veel minder dan bijvoorbeeld een jaar geleden. Ik heb hierdoor veel meer vrijheid gekregen om te doen wat ík wil in plaats van wat de anorexia wil dat ik doe en laat.

Hoe leg je deze stem het zwijgen op?

1. Eten

Het eerste en voornaamste wat helpt om de eetstoornisstem het zwijgen op te leggen en je beter te voelen, is te doen wat de stem je verbiedt om te doen: eten. Bij mij werd de eetstoornisstem minder luid naarmate ik mijn lichaam beter voedde. Ik vond het altijd heel moeilijk als mijn therapeute zei dat ik ondervoed was en dat het beter zou gaan als ik mijn lijf wel de voedingsstoffen gaf waar ze om schreeuwde. Hoe wist ze nu dat het beter zou gaan? Wat als ik enorm aan zou komen? (Herstellen in gewicht, zeiden ze in de kliniek). Ze zei me dat mijn geest minder traag zou werken, dat ik me beter zou kunnen concentreren en dat ik meer energie zou krijgen. Ik weet nu dat ze gelijk heeft.

2. Hulp accepteren

Ik ben heel dankbaar voor en blij met de hulp die ik krijg. Het is fijn om van me af te praten en het is goed om geconfronteerd te worden met de gedachtenkronkels die ik nog kan hebben. Ik wil je vooral meegeven: zoek iemand bij wie je je op je gemak voelt, waarbij je vrijuit kunt praten en waarbij je je gehoord en gezien voelt. Als dat niet het geval is: zoek verder. Er is echt iemand die jou kan helpen. Daar geloof ik in. Ik heb inmiddels geleerd om een hulpverlener de kans te geven, maar ook om het te zeggen als de klik er niet is. Want die is hoognodig als je een therapeutische relatie aangaat.

3. Afleiding zoeken

Ik heb het al vaker genoemd, maar: zoek afleiding. Doe dingen die jij fijn vindt of waar je je prettig bij voelt. Je leven draait om de anorexia en ze leeft je leven totaal. Leid haar af. Doe een (bord)spelletje, bel een vriend(in), zet je favoriete muziek hard aan, maak een collage. Doe iets waardoor de anorexiastem minder kans heeft om gehoord te worden. En ik weet: het is gemakkelijker gezegd dan gedaan, maar het is mogelijk.

Sterkte!

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.