Herstellen in gewicht. Hoe zet je de eerste stap?
Voeding

Herstellen in gewicht. Hoe zet je de eerste stap?

Je voelt dat het niet goed met je gaat. Je wilt niet meer in de schaduw van de anorexia leven. Je wilt een vol in plaats van een leeg leven. Je wilt hulp, maar alle hulpverleners zeggen: ‘Eerst herstellen in gewicht!’ En juist dat is zo moeilijk. Herstellen in gewicht is slechts een onderdeel van je totale herstel, want het gaat om zoveel meer dan BMI, gewicht en ‘normaal’ eten. Het gaat er onder andere om dat je om kunt gaan met je emoties. Je wilt meer zelfvertrouwen en eigenwaarde krijgen en om kunnen gaan met je perfectionisme. Je wilt leren om positief over je lichaam te denken en sociale relaties aan kunnen gaan. Maar, om aan jezelf, je lichaams- en zelfbeeld te kunnen werken, is het nodig om een gezonder gewicht te hebben. Je lichaam en geest hebben brandstof nodig om te kunnen functioneren en om ontvankelijk te zijn voor welke vorm van therapie dan ook.

Normale portie?

Ik wist tijdens mijn meest donkere periode niet meer wat een normale portie en normaal eten was. Ik had mijn eigen patronen en rituelen ontwikkeld in opdracht van het anorectische deel in mij. Ik at niet voldoende om me verzadigd te voelen en ik bewoog te veel. De balans was zoek. In de kliniek leerde ik weer normale porties eten en kon ik met vragen terecht bij de diëtiste. Als je niet in een kliniek zit, kunnen de mensen om je heen, die een gezond gewicht hebben, je laten zien wat normale porties zijn. Ook kun je zelf naar een diëtiste gaan en/of de website van het Voedingscentrum raadplegen. Bedenk: onderhandelen met de anorexia kan bijna niet. Je zult moeten (leren) vertrouwen op je band met anderen, op je innerlijke gevoel dat je jezelf schade toebrengt. Zie ook mijn blog ‘Normaal eten, wat is dat?’ voor meer informatie.

Ik wil je een viertal tips geven om de eerste stappen te zetten:

1. Maak een eetlijst

Maak, bij voorkeur samen met een diëtiste, een eetlijst. Hierin staat wat, wanneer en hoeveel je gedurende de dag mag eten. Ik vond een dergelijke lijst een prettig hulpmiddel. Ik wist waar ik aan toe was en het gaf rust om niet zelf te hoeven worstelen met wat ik wel en niet mocht eten. Ik had een fijne, empathische diëtiste met wie ik goed kon overleggen over wat voor mij en de anorexia wel en niet mogelijk was. Zo konden we mijn menu gefaseerd opbouwen. We begonnen met kleine stappen. Ik breidde het voedsel dat ik nog wel at uit en ik maakte met de diëtiste variaties die voor mij haalbaar waren. Zo hield ik mijn keuzes veilig, maar zette toch stapjes. Ik keek hierbij ook naar wat ik lekker vond. Dat maakte het voor mij iets gemakkelijker om te eten. Als ik dan toch ‘moest’ eten, dan liever iets wat ik lustte dan iets waar ik niet van hield. Als je je doelen klein houdt, houd je het haalbaar voor jezelf. En juist succeservaringen zijn zo belangrijk in je herstelproces. Afvallen is niet het enige wat je kunt. Verre van. Wacht maar eens wat je allemaal kunt doen als eten alleen een middel is en geen (eind)doel.

2. Niet denken, maar doen

Maar ja, als je weet hoeveel, wanneer en wat je moet eten, ben je er nog niet. Het moet ook nog in je mond komen en in je lijf blijven. Daar kan geen denkstap tegenop, dat is een kwestie van doen. En of je je eten nu in heel veel kleine stukken snijdt of in tweeën verdeeld, het maakt niet uit. Het moet uiteindelijk je mond in. Het is letterlijk een kwestie van doorbijten. En je mag je daarbij verdrietig voelen, huilen, of boos worden, want het is een strijd in het begin. Het is verrekte moeilijk! Ik heb geleerd om voor een maaltijd maximaal een half uur aan te houden, anders maak je het jezelf onnodig moeilijk en duurt de strijd nog langer.  

3. Emoties uiten

En dan? Dan zit het eten in je lijf en volgt er vaak paniek en angst. Paniek omdat je in de beleving van de anorexia, te veel hebt gegeten. Angst om aan te komen. Je wilt, nee, je moet compenseren, denk je. Maar zo word je nooit beter. Praat over je gevoelens, zorg dat er iemand in de buurt is met wie je kunt praten, bij wie je kunt huilen of schreeuwen. Leid jezelf af. Spreek jezelf toe alsof je tegen je kind of je geliefde praat. Natuurlijk mag je voor jezelf zorgen. Herhaal een positieve affirmatie die je steunt. Je zult moeten verdragen dat er eten in je lijf zit, en dat kost veel energie en emoties. Er is geen gemakkelijkere weg. Je hebt het gedaan! Je hebt (meer) gegeten. Hoe knap is dat?! Het gezonde deel in jou en de mensen om je heen zijn trots op je. Realiseer je dat je niet direct aan gaat komen. De voeding gaat naar je vitale organen en hersenen. Je lijf wil weer functioneren. En jij wilt dit ook, al voelt dit na die eerste happen waarschijnlijk anders.

4. Herhalen en uitbreiden

Je hebt de eerste moedige happen genomen. De eerste stap is gezet. Wat nu? Het is belangrijk dat je blijft herhalen wat je hebt geleerd, en dit langzaamaan uitbreidt. Doe dit zoveel mogelijk in overleg met je diëtiste of behandelaar. Je zult ervaren dat het de ene keer beter gaat met eten dan de andere. Dat je soms terugvalt in je oude patroon of dat het je niet lukt om iets op te eten. Dit hoort erbij. Dit is geen falen, het hoort bij het herstelproces. Herpak jezelf voor het volgende eetmoment en geef de anorexia het nakijken. Je kunt het!

Heb je nog meer tips? Ik hoor ze graag.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *