Psyche

Het is nooit goed genoeg. Hoe anorexia je geest overhoop haalt en wat je er tegen kunt doen (6 tips)

Je bent nooit goed genoeg in de ogen van je eetstoornis. Nooit. Je zal altijd minder moeten wegen, meer moeten bewegen, minder moeten eten, aardiger moeten zijn, anderen meer moeten helpen, je mond moeten houden en ga zo maar door. Anorexia haalt je geest overhoop. Ze schudt alles door elkaar en het is aan jou om de restjes bijeen te vegen en te lijmen wat er te lijmen valt. Te redden wat er te redden valt. Naarmate je dieper in je eetstoornis komt te zitten, wordt het steeds moeilijker om te lijmen en te redden. De anorexia maakt de beslissingen, niet jij. Ze heeft bepaald dat je niet goed genoeg bent zoals je bent. En jij bent dat gaan geloven omdat je het zo vaak in je hoofd hebt gehoord.

De stem

Ik ken de niet-goed-genoeg-stem maar al te goed. Zelfs tijdens het schrijven van deze blog ligt ze op de loer. Deze stem vindt dat ik niet goed genoeg schrijf. Dat het onzin is wat ik bedenk en dat anderen het maar een stom stuk zullen vinden. En toch, toch schrijf ik door. Zo is het ook met mijn eetstoornis. Ik ga door met eten, ook al wil ze dat ik mijn eten laat staan. Ik heb een drang om te leven en om er te zijn voor mijn gezin. En die drang is sterker dan de eetstoornis.

Perfectionisme

De ik-ben-niet-goed-genoeg-stem heeft niet alleen met je eetstoornis te maken. Je persoonlijkheid speelt ook een rol. Bij mij speelt perfectionisme me parten. Ik wil graag dingen goed doen en ik wil graag dat iets me in een keer lukt, hoe onmogelijk dit vaak ook is. Dit heeft ook te maken met mijn behoefte aan waardering. Ik wil graag dat anderen mij aardig vinden en mijn werk goed vinden, al weet ik dat dit niet mogelijk is. Ik kan nu eenmaal niet met iedereen goed opschieten en of iemand mijn werk goed vindt hangt maar net af van de behoeften en voorkeuren die de ander heeft. Dat vind ik soms best moeilijk om te verdragen. Vaak kun je wel bedenken (rationaliseren) dat het niet klopt wat je denkt, maar het je eigen maken en echt voelen (internaliseren) is een ander verhaal.

Behoefte aan waardering

Heb jij ook zo’n behoefte aan waardering? Wil je ook graag van anderen horen dat je het goed doet omdat je het tegen jezelf niet kunt zeggen? Daar is niets vreemds aan. Het is heel natuurlijk dat je waardering zoekt. Dat doet ieder mens. Het wordt alleen iets anders als je jezelf totaal afhankelijk maakt van de waardering van de ander. En dat is wel wat er vaak gebeurd als je een eetstoornis hebt omdat ze je zo klein en minderwaardig laat voelen, dat je deze innerlijke stem niet tegen durft te spreken. Ze is zo sterk en zo machtig. Hoe kun je daar nu tegenop?

Tips

Ik wil je een aantal tips meegeven die je kunnen helpen om de ik-ben-niet-goed-genoeg-stem te dempen en hopelijk, op termijn, zwijgzamer te laten zijn.

1. Accepteer jezelf zoals je bent

De eerste tip is gelijk de moeilijkste. Want hoe doe je dat? Het gaat erom dat je jezelf leert omarmen met al je positieve punten en ontwikkelkanten. Accepteer dat je een lerend mens bent. Dat je waardering en liefde verdient, net als ieder ander. Iedereen heeft mindere punten of onhebbelijkheden. Dat geeft niets. Het hoort bij het mens-zijn. Je mag fouten maken. Daar leer je van. Als je steeds streeft naar het willen worden van iemand die je niet bent, zul je nooit dichterbij jezelf komen. Maak keuzes die bij jou en jouw weg in dit leven passen. Het is immers jóuw leven.

2. Ontwikkel meer zelfvertrouwen

Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan zul je denken. Daarom is het belangrijk om klein te beginnen. Sta stil bij wat je wel doet en wel kan in plaats van bij wat je allemaal nog moet doen en ooit wilt bereiken. Zet een stap of neem een hap en realiseer je hoe knap het is dat je dit doet. Een hapje van een boterham, een minuut minder bewegen…het zijn allemaal kleine stappen dichterbij je herstel. En het zijn stappen waarmee je de eetstoornis laat weten dat jij bepaalt wat er gebeurt. Hierdoor neemt je zelfvertrouwen toe.

3. Geef ruimte aan imperfecties

Perfect zul je nooit worden. Gewoonweg omdat je het al bent. Je bent goed zoals je bent. En natuurlijk zijn er dingen waar je minder goed in bent of die je minder goed liggen. Praat hier openlijk over zonder jezelf op de kop te geven en vraag hulp als iets je niet (direct) lukt. Als je je kwetsbaar opstelt en jezelf laat zien, is de kans groot dat er werkelijk contact ontstaat en dat de ander jou, met liefde, wil helpen.

4. Schrijf waarderingen en complimenten op

Wimpel waarderingen niet weg en luister naar complimenten zonder je te excuseren of een ‘ja-maar’ te laten volgen. Schrijf de aardige dingen die mensen tegen je zeggen op. Schrijf de naam en datum erbij. En dat niet alleen: lees ze regelmatig terug en bied weerstand aan de stem in je die zegt dat ze

‘het vast niet meenden’ of ‘dat alleen maar zeiden om aardig te zijn’.

5. Leef in het moment

Als je afwacht tot de stem, die zegt dat je niet goed genoeg bent, haar mond houdt, kun je mogelijk nog lang wachten. Ze laat zich niet zomaar sussen of afremmen. Als je afwacht tot je perfect bent, kun je niet leven. Doe nú wat je wilt doen. Onderneem. Ga erop uit. Het gaat in dit leven om de kleine momenten die je aaneenrijgt en die samen het leven waardevol maken.

6. Vergelijk jezelf niet met anderen

Het is zo gemakkelijk om jezelf te vergelijken met anderen. ‘Zij is dunner’, ‘Hij is slimmer,’ ‘Zij is mooier’ of ‘Hij heeft tenminste een goede baan’. Onthoud dat je alleen de buitenkant van een ander ziet en dat je je focust op een detail. Dat detail kan perfect lijken, maar ieder ander zit net zo ingewikkeld en complex in elkaar als jij. Iedereen heeft een eigen verhaal. En sta stil met wie je je vergelijkt. Als mens willen we vaak wat we niet hebben of niet denken te hebben. Door jezelf te vergelijken ga je voorbij aan wat je werkelijk wilt. Kijk naar jezelf. Zorg voor jezelf.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *