Psyche

‘Ik voel me schuldig als ik eet.’ 6 tips om hier mee om te gaan

Ken je dat knagende gevoel dat aan je vreet? Ik heb het over schuldgevoelens die opkomen voordat je iets gaat eten, als je eet of nadat je hebt gegeten. De anorexiastem in je hoofd begint haar tirade en wil dat je mindert of stopt met eten. Elke kruimel is er een te veel, elk stukje overbodig. Ik ken deze stem maar al te goed en ik ervaar het als een zeer pijnlijk proces. Ik wil gewoon kunnen eten zonder dat ik ‘op mijn kop’ krijg. Ik wil gewoon kunnen genieten van wat ik eet zonder represailles of compensatiegedrag. In deze blog neem ik je mee naar het land van de schuldgevoelens en vertel ik je wat mij helpt om me minder en zelfs niet schuldig te voelen als ik eet.

Je bent niet de enige

Veel mensen, ook zonder anorexia, worstelen met schuldgevoelens na het eten. Het gaat dan met name om voedsel dat als ‘slecht’ gelabeld wordt. Door voedsel in te delen in ‘goed’ en ‘slecht’, lukt het niet om van je eten te genieten. Het is heerlijk om een chocolaatje te eten, maar doordat ik dit indeel in de categorie slecht of ongezond, voel ik me na het eten ervan schuldig. Wat ook niet meehelpt, zijn de boodschappen in de media over wat gezond (en dus goed) is. Als je een andere keuze maakt, voel je je eerder schuldig. En als je in herstel bent van je eetstoornis is het ook niet prettig als anderen opmerkingen maken over wat je eet en hoeveel je eet. Dat beïnvloedt de keuzes die je maakt.

Ik weet dat ik de enige ben die de cirkel kan doorbreken. De cirkel van eten-spijt-schuldgevoel. De volgende tips helpen me hierbij. Hopelijk jou ook!

Tips

1. Maak gebruik van affirmaties

‘Ik mag eten’, ‘Ik verdien eten’, ‘Mijn lichaam heeft energie nodig’. Door dergelijke zinnen te blíjven herhalen, nemen ze in kracht toe en kun je je gedachten beïnvloeden. Bij elke hap die je neemt, kauwt en doorslikt, herhaal je een zin die jou aanspreekt en kracht geeft. Op deze manier ga je tegen de anorexiastem in en ontkracht je de boodschap dat eten niet goed zou zijn.

2. Luister naar wat je lichaam vertelt

Je lichaam weet wat het nodig heeft. En de ene keer zal dit een uitgebalanceerde maaltijd zijn, de andere keer een patatje en het volgende moment een aantal koekjes. Ik weet uit ervaring dat je hongergevoel verstoord raakt als je anorexia hebt, maar je lichaam geeft nog wel signalen af. Ik voelde me bijvoorbeeld slap, moe en mijn denken verliep trager als ik honger had. Ik linkte deze signalen niet altijd aan ‘honger’, maar ze waren er wel. Als je niet meer kunt voelen of horen wat je lijf je vertelt, is het goed om op vaste momenten te eten. Door jezelf te voeden voel je (na verloop van tijd) vaak ook weer wat je lijf nodig heeft.

3. Leer anders te praten over eten

Stop met het gebruik van de labels ‘goed’ of ‘fout’ als het over eten gaat. Als je een maaltijd als ‘fout’ hebt gelabeld, is de kans groter dat je je schuldig voelt. Als je naar eten kunt kijken als zijnde energieleveranciers die je lichaam voeden en in stand houden, is er geen label nodig. Je hebt eten nodig om te kunnen (over)leven.

4. Leer anders te denken over eten

Als het aan de anorexiastem ligt, is eten alleen maar slecht, te veel, onnodig en overbodig. Ze wil je uithongeren totdat je niet meer kunt. Doordat je steeds maar in je hoofd hoort dat eten slecht is, vergeet je gemakkelijk dat er ook positieve kanten aan eten zitten. Naast dat je je lijf en geest voedt, kan het ook gezellig zijn om met anderen te eten. Het eten is de gemeenschappelijke factor waardoor er verbinding en een gesprek tussen jou en de ander ontstaat. Anorexia isoleert, eten zorgt voor contact.

5. Vermijd compenseren

Als je iets hebt gegeten wat je als ‘slecht’ ziet, kan het schuldgevoel enorm de kop opsteken. Je wilt ongedaan maken wat je hebt gedaan en je wilt bijvoorbeeld bewegen, laxeren of braken. Ik kan alleen maar zeggen: doe het niet! Er is niets slechts aan het voeden van je lichaam. Je zult moeten leren verdragen dat het eten in je lijf zit. Mij helpt het om op zulke (paniek)momenten te praten met een goede vriendin of door mijn therapeute te mailen. Je zult ervaren dat het schuldgevoel komt, piekt, en daarna weer afneemt. En dat is het moment waarop je trots op jezelf mag zijn!

6. Spreek jezelf toe

Ook al voelt het misschien niet altijd zo, naast de anorexiastem is er ook nog jouw stem. De redelijke en rationele stem die tegen de anorexia in kan gaan. Stel, ik heb een stuk appeltaart gegeten. De anorexiastem voedt al mijn angsten over dik worden met een spetterende tirade. Mijn rationele stem zegt: ‘Waar heb je het over? Van een stuk appeltaart word ik niet instant dik. Het was lekker en ik heb ervan genoten.’ Als het je niet lukt om het rationele deel van jezelf aan te spreken, praat dan met iemand die je vertrouwt. Wat denkt hij of zij? Dit kan helpen om wat rede te brengen. Voorkom dat je (anorectische) gedachten met je op de loop gaan, groter worden en ervoor zorgen dat de angst je bevangt.

Heb jij nog andere tips? Mail ze me!

Eén reactie

  • Hannah Winia

    Hi!

    Wat een ongelovelijk krachtig geschreven blogpost! Over het algemeen, dit hele blog, heaven! Pas geleden ben ikzelf een blog begonnen. Ik struggle al ruim 5 jaar met een eetstoornis en schrijven geeft me intens veel rust en voldoening. In mijn blog ben ik nog niet specifiek op dit onderwerp in gegaan. Heb jij misschien tips hoe ik dat het beste kan doen en/of hoe ik over het algemeen mijn eigen blog het beste kan ”rocken”?

    Let me know!!

    Liefs!

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.