Psyche

Mental hunger: wat kan ik hier tegen doen?

Je denkt de hele dag aan eten, tot in je dromen toe. Of je denkt aan bewegen, omdat je na je work-out iets mag eten. Of je denkt aan restrictief eetgedrag, zodat je daarna iets van eten ‘verdient’. Ik zet verdienen niet voor niets tussen aanhalingstekens, want eten is niet iets wat je moet verdienen. Je hebt er recht op. Punt. Aan eten denken kan ook inhouden dat je kookboeken leest, calorietabellen memoriseert of eten voor anderen bereidt. Maar waarom heb je mental hunger en wat kun je hier tegen doen?

Waarom mental hunger?

Je vraag je wellicht af waarom je zo veel aan eten denkt. Waarom je mental hunger hebt. Als je ondervoed bent of restrictief eet, is dit een logisch gevolg. Je hersens vragen om eten, ze smeken er zelfs om. En dan niet een hapje groente of een mini stukje brood, maar vrachtwagens vol met écht lekkere dingen. Zoete en vette etenswaren die het genotscentrum in je hersens voeden. Heel direct gezegd, je hebt mental hunger omdat je bijna sterft van de honger.

Wat kan ik doen?

Er is maar een ding wat je kunt en moet doen: eten. Je denkt niet voor niets 24/7 aan eten. Het is simpel: je hebt honger! Je lijf wil eten! Misschien voel je geen fysieke hongersignalen meer, maar dat zegt niet dat je geen honger hébt. Het kost je systeem meer energie om fysieke hongersignalen af te geven dan mentale hongersignalen. Daarom denk je zoveel aan eten, maar zwijgt je lijf hierover.

En nu?

Je hersens weten dat er voedsel ís, dus geven ze het signaal dat je moet gaan eten. En zodra je gaat eten, reageren je hersenen opgetogen: voedsel! En je hersens willen meer. Ze willen uit de zone van schaarste. Bij mij zorgde de mentale honger ervoor dat ik weer ging eten. De gedachten over eten hielden maar niet op en mijn lijf had zo’n honger. Ik kon geen weerstand meer bieden aan de enorme hoeveelheid gedachten over eten en naar de enorme drang naar eten. Dus ik deed wat mijn hersenen en lijf vroegen: ik begon weer te eten. En toen, ja, toen wilde ik meer!

Mental hunger, extreme hunger of fysieke honger?

De kans is groot dat je mentale honger lijkt op of ‘overgaat’ in extreme hunger. Die enorme drang naar eten. Ik heb hier eerder een blog aan gewijd. Het voelt alsof je niet kunt stoppen met eten en alsof je nooit genoeg gaat hebben. Wees niet bang als je mentale, fysieke of extreme hunger niet uit elkaar kunt houden. Dat is niet belangrijk. Als je lijf of hersenen je vertellen dat je honger hebt, moet je eten. Zo simpel is het. Het maakt niet uit of je net gegeten hebt. Als je aan eten blijft denken, zelfs (net) na een maaltijd of tussendoortje, dan maakt het niet uit hoe je de honger noemt. Dan wil je lijf gewoon meer eten. Het heeft het nodig.

Stopt de mentale hunger ooit?

Je mag erop vertrouwen dat je lijf aangeeft wanneer het vol zit. En schrik niet als het langer duurt tot je vol zit dan voor de periode dat je anorexia had. Je lijf snakt naar eten. Je geest wil gevoed worden. Geef je lijf en geest wat ze zo hard nodig hebben: voedsel. En maakt het dan uit wat je eet? Nee. Je hersens vertellen je wel waar ze zin in hebben, en (spoiler alert) de kans is zeer groot dat dit geen ‘gezonde hap’ is. Je lijf wil vetten en suikers. Het hunkert ernaar. En nee, daar is niets verkeerds aan. Je hebt het nodig. En, ter geruststelling, de mental hunger gaat over. Ik kan hier geen tijdslijn op plakken, maar het gaat over. Wanneer? Op het moment dat jouw lichaam en geest voldoende gevoed zijn. Dat betekent natuurlijk niet dat je je eerst vol moet eten en dan moet stoppen met eten of restrictief moet gaan eten. Dat is water naar de zee dragen. Het betekent dat je moet eten wat je nodig hebt. En dit wordt vanzelf minder in de zin dat het een hoeveelheid wordt die jouw lichaam en geest voldoende voeden. Die jou in staat stellen om te doen wat je wilt doen: leven. Voluit leven met voldoende energie.

Was deze blog herkenbaar voor jou? Ik hoor het graag!

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *